Wednesday, April 18, 2012

"मुक्त"

रंगवणारा तो,
कुठलीही रंग"संगती" घडवतो.

हे रंग एकमेकांना भेटल्यावर,
स्वतःचे अस्तित्व बदलून
"स्व" संपूर्ण नष्ट होऊन
तयार होतो नवा "रंग"

वदतो तो बरंच काही...
पण सारकाही मौनात व्यक्त,
उरतात मागे,
काही आलेख...
काही खुणा...
आणि काही अवशेष फक्त....
ह्याच निःशब्दाची सीमा ओलांडून,
सुनसान वस्तीत वसलेल्या...
आवाजाचे पृथ्थकरण झाल्यावर,
उरतो एक वेगळाच "मंत्र"

त्याच्या ह्या अफाट संसारातलं,
माझ हे इवलंस अस्तित्व,
त्याने निर्मिलेल्या,
"त्या"वेगळ्या "रंगा"त,
रंगू पहातंय...
त्याने निर्मिलेला तो "मंत्र "
एकदा उच्चारून,
मुक्त होऊ पहातंय....
"माझं"
हे अस्तित्व
जे त्याचाच एक अंश आहे...

..सई

Sunday, April 8, 2012

"सावल्या"



धूसर होत चाललेल्या,
काही ओळखीच्या
काही अनोळखी...

कधी तृप्त
कधी अधाशी...

"सावल्या"

सांजेच्या कुशीतून
रातीच्या डोहात
शिरताना,
त्याही गुडूप झाल्या...
:
काळ्या कुट्ट
अंधाराच्या मिठीत
विरघळलंय आता अस्तित्व
:
पण त्या सावल्यांच्या
करड्या छटा...
त्यांच काय...?

ज्यांचा मन अजूनही घेतंय...
मागोवा...

...सई

Thursday, March 29, 2012

"एक प्रवास"

एक प्रवास
कधी बेफाम,उन्मत्त
हत्तीसारखा..

तर कधी,
आपल्याच कोशात गुरफटलेल्या
सुरवंटासारखा...

असा प्रवास ज्यात
नसतात सोबतीला
नकाशे दिशांचे
तरीही पावले
चालतच राहतात
घेत राहतात
वाऱ्यासोबत
आढावे त्याच दिशेचे
अनुमान घेते मन
अनवट वाटेचे
शून्यातून मार्ग काढताना
कधी कधी गोठते पायवाट....
मनाच्या पटलावर
कंप येतात भीतीचे
विळखा होतो वाऱ्याचा
आभाळही वाटत फाटल्यासारख
ओशाळून जातो जीव
काही पांथस्थ येतात सोबतीला
निघूनही जातात आल्यासारखे
तरी प्रवास थांबत नाही.

कारण ,
तो प्रवासच  असतो एकाकी
अंतरीचा स्वर परफेक्ट शोधण्याचा
विखुरलेल्या,
गोठलेल्या,
कंपलेल्या,
साऱ्या तारा छेडून,
"स्व" शोधण्याचा...

...सई

Thursday, March 15, 2012

"अनुबंध"

मनाच्या आकाशात
हसर चांदणं..
आसवात वाहत
नकोस दुखणं.
कितीही दुरावलो तरी
मनातली सय कायम
कित्येक हूळहूळणारे पाश
घेऊन रुजलेलं...
कित्येक नकोसे शाप
लागूनही तरलेलं...
भिनलोय जणू
एकमेकांच्या रंध्रात....
रक्त होऊन....
मनाच्या कॅनव्हास वर
उमटले आहेत प्रेमभाव
असे,
जसे,रंग उमटावेत..
कोऱ्या कागदावर
अन एक सुंदर चित्र घडावं 
शब्दांच्या पलीकडलं
हे नातं,
काहीस मोकळं
काहीस बेबंद....
जणू श्वासांनी
एकमेकांशी केलेला
एका गोड बंधनाचा
"अनुबंध"

....सई

Tuesday, February 28, 2012

"अफाट"

इतक्या  आभाळाखाली
खेळ मांडायचा...म्हणजे...
कठीण आहे खंर...
पण,
मला जमलं...
तुझ्यासोबत...
तुझ्या कुशीत झेपावलं की, 
किती निर्धास्त होते मी
साऱ्या जगापासून वेगळी
ह्या आकाशाशी असलेलं
नातही विसरते...
एकंच नात अस्तित्वात उरत...
तुझ्या-माझ्या प्रेमाचं....

..सई

Monday, February 27, 2012

"स्वप्न"

जुळतात स्वप्न
केवळ हा भास
बंधनाच्या बेड्या
तोडतात श्वास....

इवलं ते स्वप्न
उरात वसते 
क्षण क्षण मन
स्वप्नच  गुंफते....

चालते एकटी
स्वप्नांची वाट
सरणाहूनही 
बिकट पायवाट....

कण कण असे 
तुटणारे स्वप्न
ठीकऱ्या  होऊन
विखुरले मन....

विखुरत्या मना
आकाशाची ओढ
चांदण ओंजळ
स्वप्नांची जोड....

स्वप्नांना का मन
देते पुन्हा हाक
त्यांनाही आहेच
प्रकाशाचा धाक....

...सई 

Wednesday, February 8, 2012

"माहेर"

मन आले हे भरुन,
माहेराच्या आठवाने..
मायेच्या कुशीसाठी,
असे सैरभैर झाले..

माहेरच्या उबेसाठी,
मन वेडे आसुसते..
सय माहेराची अशी,
घट्ट दाटुनिया येते..

भेटीसाठी माहेराच्या,
जीव माझा व्याकुळतो..
माहेराच्या ओढीने,
डोळा आसू दाटवते...

माय असा लावे जीव,
जशी आभाळाची माया..
बापाच्या धाकातही,
असे वडा-पिंपळाची छाया..

आठवाने  माहेराच्या,
दाटतो मनात गहीवर...
गावी जाता माहेराच्या,
मनी फुलतो मोहोर...

सासरी माझ्या माये,
सुख  रिंगण घालते..
तरी माहेरच्या सुखला,
मनाचे अंगण तरसते..

...सई

Thursday, January 19, 2012

"अव्यक्त भावना"

अगदीच काही मोकळ मोकळ नाही आभाळ मनाच
आहेत काहीशा चांदण्या...(अव्यक्त भावनाच कदाचित)
कुठतरी काहीतरी चुकल्यासारख वाटतंय..
घडी व्यवस्थित बसलीये तशी,
पण उगाच वाटतंय विसकटून जाईल ती..
तसं नाहीच विस्कटणार काही...
उगाच एखादी चुरगळ आलीये,
होत कधी कधी असंही...
व्यक्त नाही झालं कि होत असाव असं...
मी होते व्यक्त तुझ्याजवळ पूर्वीसारखीच अजूनही
पण तुझ्या मनाच आभाळ रीत झालंय का रे?
आठवतंय का तुला?
किती चालायचे पूर्वी शब्दांचे खेळ..
चिंब करत होतास तू  तुझ्या शब्दांनी...
तुझ्या मिठीत शिरून,
कित्येक पौर्णिमा अनुभवल्यात मी...
दाटलेल्या भावनांची अवसही.....
पुन्हा अनुभवायचं आहे मला,
तुझ्या मिठीतल चांदण...
तुझ दिलखुलास बरसण,
आणि  तुझे शब्द बरसल्यावर,
निरभ्र झालेलं तुझ्या मनाच आकाशही....

...सई

Monday, January 9, 2012

"चांदणस्पर्श"

मिठीत तुझिया येता अशी मी,
श्वासात होतो अत्तराचा दरवळ...
उसासे फुलतात असे काहीसे,
आवेग नसे तो...असे एक वादळ....

उधाणले वादळ क्षमवावे कसे,
पुरतील का त्याला स्पर्शाचे दिलासे..
स्पर्शातून चांदणे गोंदावे कसे,
सुगंधी रात करते त्याचे खुलासे ...

बावरते स्पर्शात..जणू बावरला गुलाब,
गंधाळते स्पर्शाने जणू फुलला पारिजात..
सोहळ्यात प्रेमाच्या सख्या चांदण्याची साथ,
सावरते बावरी काया तुझ्या चांदण स्पर्शात...

...सई

Wednesday, January 4, 2012

"नात्यांची वीण"

नात्यांची वीण.....?
जुन्याच  नात्यांना पुन्हा नव्याने उलगडताना,
कित्येक प्रश्नांना नव्याने समोर जात मन...
उरात दाटते  एक अनामिक  हुरहूर,
मनात नुसते प्रश्नांचे काहूर...
काही प्रश्न खूप जवळचे....ज्यांचे सुटले होते कोडे
काही प्रश्न नकोसे... अजूनही जे अनुत्तरीत
कुठला प्रवास असावा खरा....
नात्यांची वीण एकसंध असलेला की,
तुटून गाठ बसलेली नाती उलगडण्याचा ?
गाठ सुटली की सगळच मोकळं...पोकळी निर्माण झालेलं...
म्हणूनच कदाचित जपतो आपण त्या गाठी...
निरगाठी होईपर्यंत....
निरागाठींच असं सुरेख गुंतण....
त्यासोबत सुख-दुःखाचे आंदण...
आयुष्याच्या वस्त्राची अशीच असावी जरतारी गुंफण...

.....सई

Wednesday, December 14, 2011

..मन..

काय असे ह्याचे रुप
असे कसा याचा रंग
माझ्या मनाचा कसा
सांगा ओळखावा ढंग?

मन अल्लड पाखरु
कधी नभात विहार
स्वैर बागडते कधी
साता सागराच्या पार..

मन फ़क्त शब्द शब्द
वाटे जगास कविता
भासे खळाळ खळाळ
जशी वाहते सरिता..

मन मल्हार होऊन
सुरातून बरसतं
कधी तरल अधीर
शब्दातून झिरपत..

मनी दाटते आभाळ
मन होतं नभापरी
कोसळते सांजवेळी
जसा ऋतु पावसाळी..

मन परके परके
कधी जगापसुन होते
मन पाचोळा हलके
आकाशात तरंगते..

मन गुंत्यात गुंतते
वेड्या मायेच्या आकाशी
होऊन शिकार मायेचे
होते एक बंदिस्त पक्षी...

असं कसं मन माझं
माझं मला समजेना...
एक कोडं वाटे मन
त्याच गुज उमजेना...

....सई(सुप्रिया पाटील)

Friday, December 9, 2011

"सतरंगी"

तुझ प्रेम अनुभवताना,
तुझ्या कुशीत निजताना...
तुझ्या स्पर्शात भिजताना...
रोमारोमात भिनते एक नशा....
गुंगत नाही त्यात मी....
विरघळत जाते....
एकरूप होते....
जेव्हा चांदण नदीला स्पर्शते ...
त्या शीतल स्पर्शाने मोहरून....
तरंग उठतात पाण्यावर...विरघळलेल्या चांदण्याने ,
जणू स्पर्शाचे नवे अर्थच उमजतात चांदणस्पर्श गोंदल्याने....
तसच काहीस होत माझ....
तस्सेच रोमांच उठतात प्रत्येक रेणुवर....
हरवून जाते मी....
रंगून जाते तुझ्याच रंगात.....
अन् होते सतरंगी....

...सई

Tuesday, November 8, 2011

"आठवांचा आकांत"

आठवणीतले काही क्षण,
पसरलेले असतात असेकाही मनभर...
कितीही पुसायचे म्हटले तरी...
भेटतातच कधीतरी...
कुठल्यशा वळणावर....
विसरायला लावतात...
आपलेच अस्तित्व...
मनातला रंग वेगळाच होतो...
काहीतरी दाटुन येत गहिर...गडद....
विरून जातो आपणही...त्या रंगात....
कसलच भान राहत नाही....
मौन पांघरून स्तब्ध होतो आपण...
असे जसे..कधी काही बोललोच नाही....
निःशब्दाच्या जगात पोहचतो....
श्रांत...निवांत...एकांतात....
मनात इतका आठवांचा आकांत उधाणलेला असताना..

...सई

Thursday, October 13, 2011

थोडी ऊन्हं उधार मिळतील का?

आज सकाळी घराबाहेर निघाल्यावर थोडा गारठा जाणवला.थोडे ढग पण भरुन आल्यासरखे दिसले. बसस्टॉपवर आल्यावर संपुर्ण आकाश पाहिलं तर मी जाणार त्या दिशेने आकाश जरा जास्तच काळवंडत गेल होतं. खुप जोरात पाऊस येणार हे मला उमजलं. बँगलोरच्या वातावरणाबद्दल खरंच शंकाच येते मला. आम्ही जेव्हा इथं राहायला आलो तेव्हा भर उन्हाळा होता पण तेव्हाही इथे पाऊसच सुरु होता . सतत ढगाळलेलं वातावरण.

उन्हाळ्यात पाऊस,पावसाळ्यात पाऊस,
पावसाने आता अजुनच गारठला हिवाळा...
बँगलोरमधे एकच ऋतू तो म्हणजे पावसाळा...

हे तस्स मला आता कळुन चुकलय ....
आजही खुप सारे भरुन आलेले ढग, रिमझिम पाऊस, बसच्या खिडकीवरुन ओघळणारे थेंब आणि कानात वाजणारी संदिप खरेची गाणी. कुणा प्रियकर-प्रेयसीला "विरहात" असताना हवहवसं वाटेल अगदी तसंच वातावरण.... पण आता मी विरहात नाही....अशा वातावरणाचा मला काय उपयोग??आणि तसही मला ऊन पाऊस आणि थंडी यांच्यापेक्षा ज़रा जास्तच आवडत ...सख्या ला कधी म्हटल मी की, "आज काय मस्त ऊन पडलय" तर त्याच एकच उत्तर..."तुला एखाद्या दिवशी उन्हात दोरीवर वाळत टाकतो,मग खा हव तेवढ ऊन " ऊन हा प्रकार मला इथे जास्त जाणवलाच नाही. आता आठवतात मी मुंबईत असताना सुर्य उगवल्याबरोबर माझ्या बेडरुमच्या खिडकीतून आत येणारी किरणं. तेव्हा सकाळच्या सुर्याचा राग यायचा कारण अगदी त्याने उगावल्याबरोबराच मलाही प्रकाशावं लागायचं. पण आता तर कुणी ऊन्हं उधार दिली तर बर होइल ....ती मागावीशी वाटतात....
"रुणझूणत्या पाखरा, जा रे माझ्या माहेरा,
थोडी ऊन्हं तिथून आणून, त्याचा वर्षाव इथे करा."

..सई

Thursday, September 29, 2011

पुन्हा नव्याने ...

चालता चालता अचानक
रोजच दिसणार्‍या ....पण अचानक वेगळ्या भासणार्‍या
बर्‍याच गोष्टी डोळ्यासमोरून जातात...
तोच तो रस्ता....तीच वळणे
रोजचच असलेलं सारं
पण अचानक जाणवू लागतात कितीतरी बदल...
बदल होतच असतात खरतर...
आपलं लक्ष नसत गेलेलं इतकच....
:
:
एखाद्या अशाच ओळखीच्या वळणावर,
थांबून थोडा विचार करावा कधीतरी
त्या वळणाशी जोडलेल्या आठवणींना
पुन्हा उजाळा द्यावा....
नाही...नाही .....
उलट पुन्हा त्याच क्षणात जाऊन
त्यांच्यातच स्वतःला गुरफटुन....
त्यात थोडासा बदल करून...
मुठीत बंद करून टाकावेत असे काही क्षण...
असाच खोल काहीतरी वाटत कधीतरी...
अशीच उलटुन गेलेली आयुष्याची कित्येक पाने
पुन्हा उलटून.....
तेच क्षण जगु वाटतात पुन्हा नव्याने...

..सई

Wednesday, August 10, 2011

तुझ माझ नातं...

तुझ माझ नातं कसं...
किनारा आणि लाटेसारखं आहे...
तू अगदीच लाटेसारखा..
मनात येईल तसा वागणारा...
कधी शांत...क्लांत युद्धासारखा
कधी खवळलेला...पेटल्या वणव्यासारखा....
आवेग व्यक्त करतोस...तेव्हा,
अगदीच उधाणालेला...
तर कधी मायेने मला,
कुशीत सामावून घेणारा...
एकदम संथपणे ....

आणि मी किनारा....
तू कसाही येत असलास तरी...
तुझ्या भेटीच्या,
मिठिच्या ओढीने,
तिथेच थांबलेली....
तुला बिलगायला आतुरलेली....

..सई

Monday, August 1, 2011

"अंतरे"

तुझ्या माझ्यातही आता...
कधीही न संपवता येणार अंतरच निर्माण झालाय...
मी सतत प्रयत्न करते ते अंतर कमी करण्याचा...
धावत राहते उगाचच तुझ्या आठवणींच्या मागे...
दुसरा पर्याय आहे का रे आता,
आठवणीं शिवाय?....तुलाही अन् मलाही...
पण नाहीच पोहचत तुझ्यापर्यन्त....
फसवीच खरी अंतरे....
:
:
:
पण,
"अंत" झाला आपला तरी.....
आपल्या दोघांच्याही "अंत:करणात" कधी...
"अंतरे" निर्माण होतील का?

...सई

Wednesday, July 13, 2011

पाऊस आणि आठवण...

पावसाळी

चिंब मन

ओलसर

आठवण...


मनातल्या

आभाळात

दाटलेली

आठवण...


आसवांची

वाट होते

बरसते

आठवण...


विरहात

आस देते

जलधार

आठवण...


चिंब ओल्या

चाँदराती

विझलेली

आठवण...

...सई

Tuesday, June 7, 2011

"सोनमोहर"

संध्याकाळी बाहेर पडल्यावर,
रस्त्याच्या दुतर्फ़ा असलेला "सोनमोहर" नजरेत आला,
संपुर्ण सोनेरी झालेलं ते झाड...
अन खाली रस्त्यावर पडलेला त्याच्या पिवळाधम्मक सडा.....
चैत्रात असच होतं त्याच...दरवर्षीच....
पण यावर्षी बघितल्यावर तुच आठवलास....
चैत्रात फ़ुलणार्‍या सोनमोहरासोबत तुही ह्यावेळेस फ़ुलला होतास.....
मावळतीच्या उन्हात जसा तो अजुनच तेजाळलेला वाटतो...
तसा तुही आता वाटतोस...
त्याचा येणारा उबदार गंध तुझ्या श्वासांची आठवण देत होता....
पुर्वी अगदीच कोमेजला होतास...
अगदीच रखरखीत झाला होतास....
जसा सगळा बहर ओसरून गेलेला सोनमोहर...
तुझ्या तशा असण्याची आठवणही नकोशी होते.....
तस तुला ऊन आवडत नाहीच.....
सोनमोहरही नसेल आवडत....
पण मला मात्र तु हल्ली त्या सोनमोहरासारखाच भासतोस.....
प्रफ़ुल्लीत....
गंधाळलेला...
उबदार....

....सई

Thursday, February 24, 2011

"आठवण"

आजुबाजुला सारचं....
शांततेत ...अगदीच निस्तब्ध असताना.....
मनही नि:शब्द होऊन जातं....
बरच काही बोलायला असुनही,
काहीच सुचत नसल्यासारखं.....
यालाही कारण तूच आहेस....
तुझ्या आठवणीच याला जबाबदार....
ढगाळलेलं आकाश....
पावसाची सततची लागलेली रिघरिघ....
बाहेर दिसणारा काळोख....
अशावेळी.....अशावेळी,
खिडकीच्या थंड झालेल्या गजांनाही,
स्पर्श करावासा वाटत नाही.....
कारण,
तुझ्या आठवणींच्या जगात हरवलेल्या मला
त्या स्पर्शानं दचकुन जाग येईल याची भितीच वाटते....
तुझ्या आठवणींना कवटाळुन झोपी जावं
अन त्याच्यांच कुशीत जागही यावी ...
तु जवळ नसताना आठवणींचीच ऊब घ्यावी....

....सई